Bram Verbruggen, weerman en echte buitenmens
Lees
hier alles over de Hagelandse wijn
___
Weerman en legerkapitein Bram Verbruggen is een echte buitenmens die houdt van de natuur, van fysica, van sport en sinds kort ook van wijnbouw. Hij woont in de gerenoveerde boerderij van zijn grootouders, hoog op de Dorenberg in Langdorp. Met een prachtig zicht over de Demervallei. Nog maar net plantte hij er 300 wijnstokken. Over twee jaar hoopt hij zijn eigen Hagelandse wijn te proeven. Niet om te verkopen, maar om van te genieten met wie het wil. Net zoals van de streek.
Mannen maken plannen
“De Dorenberg is de meest noordelijke heuvel van het golvende landschap. En dus maak ik straks de meest noordelijke wijn van het Hageland. Het begon allemaal twee jaar geleden op vakantie in de Rhônevallei. Bij een goed glas wijn waren mijn stiefvader Marc en ik aan het napraten, na een bourgondisch avondmaal. ‘Als we nu eens zelf wijn zouden maken?’ We hebben er de beste plaats voor: een naar het zuiden gerichte Hagelandse helling, de zon, de goesting. Maar ik ben een absolute beginner. Gelukkig konden we rekenen op de raad en daad van de gepassioneerde wijnbouwers van de streek.”
Ecologisch geteeld
“Wijnbouwer Danny Van de Gaer is onze mentor. Een ancien in het vak, zijn vader André plantte al in de jaren 1970 zijn eerste wijnranken op de Houwaartse Berg. We wilden het kleinschalig aanpakken, zonder zware machinerie. En op een ecologische manier. Bijvoorbeeld: als het vriest dan vriest het, wij zullen dan geen dampende vuurkorven plaatsen. Gelukkig vormen de Hagelandse hellingen een natuurlijk wapen tegen vrieskou. Koude lucht stroomt naar beneden, naar het Demerdal. Hierboven is het net iets warmer en dat is goed voor de druiven.”
![bram-foto1-klein bram-foto1-klein](/Images/bram-foto1-klein_tcm251-153250.jpg)
Klaar voor de klimaatopwarming?
“Omdat we zo biologisch mogelijk willen telen, hebben we gekozen voor resistente druivensoorten: 100 souvignier gris, 100 johannitter, 50 cabernet cortis en 50 regent. De naam van onze wijn? Misschien wordt het Château Météo. Of Dorenberger. We weten het nog niet, we hebben nog wel even tijd.”
“Natuurlijk volg ik de klimaatopwarming en de gevolgen voor ons weer op de voet. Ik heb een eigen weerstation. De opwarming kan zware gevolgen hebben, maar het speelt wel in het voordeel van de Hagelandse wijnbouwers. De druiven rijpen beter als het wat warmer is.”
Proeven van vakantie
“Ik droom van een pop-upbar in de wijngaard. Als ik dan op televisie temperaturen boven de 20°C voorspel, gaat de bar open voor al wie iets wil komen drinken. Niet uit commerciële noodzaak, maar voor het sociale en het plezante ervan. Ook glamping is een mogelijkheid, met een uitkijkplatform van waarop je een uitzicht hebt over de hele Demervallei. De zuiderse sfeer van een wijngaard zorgt voor een echt vakantiegevoel.”
In het spoor van Eddy Merckx en Sven Nys
“Het glooiende landschap met bossen, hellingen en wijndomeinen is geknipt voor fietsers en wandelaars. Ik heb veel vrienden die daarvoor speciaal naar hier komen. Binnenkort logeren er West-Vlaamse vrienden in hun camper op ‘onze’ Dorenberg. Met hen rij ik graag de
Eddy Merckx Cycling Route of de
Sven Nys Cycling Route, die brengt hen langs de mooiste plekken en door de fruit- en wijnplantages. Ook mountainbikers halen hier hun hart op.”
Het beste café van Aarschot
“Mijn favoriete rustplaats?
Café Guidon in Aarschot. Nog maar net geopend, maar het is een staminee zoals een staminee moet zijn. Met een vleugje nostalgie van een bruine kroeg, met een echte houten toog, veel streekbieren op de kaart, en koffie van een lokale koffiebranderij. “Ik rij mijn toertjes door het Hageland met de CGVA, de Café Guidon Veloclub Aarschot. Als we op zondag na de toer aan het café stoppen, zijn er belegde pistolets. Met kaas, hesp of preparé. Zoals vroeger.”
Een naakte man?
“De mooiste haltes tijdens een tocht door de streek, zijn de haltes die je niet verwacht. Zoals
de werken van Wilfried De Cock uit Rillaar die als pop-upkunst in het landschap opduiken. Vaak menselijke figuren in metaal die opgaan in de natuur. Een beetje verderop, in een bosje naast de Demer, stoot je zo op een slank beeld van een vrouwenfiguur die tegen een boom leunt. Sierlijk en onverwacht.”
“Misschien wat minder elegant maar zeker even verrassend is het beeld van de naakte man. Een zelfportret, zegt de kunstenaar. In Aarschot kennen ze het beeld maar al te goed. Het stond 16 jaar lang voor cultuurcentrum Het Gasthuis. Onlangs kreeg het een nieuwe plaats in de natuur van Rillaar. aan de Mottestraat. Maar de man houdt voor zijn edele delen voortaan een nestkastje.”